In week twee van de start van een nieuw programma een wedstrijd draaien is niet heel erg geweldig. Ik zit aan het begin van een pittig volumeblok. Spierpijn is dagelijkse kost, evenals veel slapen en veel eten om me hier zo goed mogelijk doorheen te slaan. De week voorafgaand een fikse keelontsteking hebben, geeft het nog even een extra lading van 'veel van je lichaam vragen'.

​

Op vrijdagavond kom ik aan in Mutterstadt, moe. Zaterdagavond ga ik voor mijn eigen wedstrijd nog even naar de wedstrijd van het 2.Bundesliga team kijken. Dan ben ik al wat eerder op de club en kan ik iets relaxter mijn eigen wedstrijd in gaan.

​

Ik begin met intillen en dat valt me zwaar, heel erg zwaar. Bij 75kg krijg ik een random error, waardoor ik me wat onzeker voel in het trekken. M'n eerste beurt is solide, mijn tweede beurt is hard werken en mijn derde beurt is kansloos.

​

Ik kom het plankier in en het enige wat ik denk is, 'Shit, ik moet nu nog gaan stoten en ik ben LEEG'. Opwarmen verloopt stroef en voelt zwaar, totdat ik bij 95kg opeens weer voel wat ik aan het doen ben. M'n eerste en tweede beurt zijn solide, maar zwaar en m'n derde beurt is kansloos.

​

We behalen de volledige winst met het team en dat is het belangrijkste, maar echt tevreden over dit resultaat ben ik zelf niet.