Het is begin december en ik krijg een appje met de vraag of ik 'In vorm ben'. Ik ben verbaasd, want deze vraag krijg ik normaliter niet voor een wedstrijd. Ik reageer met 'Yess, deze week nog even een laatste test en dan ben ik volgende week zeker fit'.

​

'Okay... ik vroeg je dit, omdat ik jou nodig heb in het 1.Bundesliga team'. Mijn eerste reactie is 'WHAAAAT'. Ik ben blij en tegelijkertijd weet ik dat ik nu wel een goeie prestatie neer moet zetten, omdat dit mijn debuut is.

 

Op zaterdag 17 december neem ik om half 9 's ochtends de trein in Duisburg, om half 3 kom ik aan in Magdenburg, om 3 kom ik aan in het hotel en om half 5 rijden we weg met de teambus, om 6 uur sta ik op de weegschaal en om 7 uur moet ik tillen.

​

Ik zet mijn hoogste openers ooit neer en til deze met vertrouwen. In mijn eerste trekbeurt een klein knikje in mijn elleboog waardoor deze wordt afgekeurd. De tweede beurt is een mooie stabiele beurt evenals de derde beurt.

​

Het stoten gaat moeizaam, met het voorslaan dubbelbounce ik me uit alles om het vervolgens uit te stoten alsof het niks is. De woorden waarmee m'n coach me voor elke beurt toespreekt zijn 'Okay, beter voorslaan dan de vorige beurt en dan heb je hem' 103 gaat soepel, dan 106 en vervolgen een persoonlijk record met 108kg.

​

Tijd om bij te komen heb ik niet, want het is ook gelijk tijd voor mijn allereerste dopingtest ooit, #liftclean, kunnen we die ook weer van het lijstje afstrepen ;).